Emocje są nieodłączną częścią codzienności każdego człowieka i mogą być wyrażane na przeróżne sposoby, które często uzależnione są od sytuacji w której się znajdujemy. Wiadomo, że każdy z nas postrzega świat inaczej, co również ma niemały wpływ na to, jak wyrażamy swoje odczucia. Wiele ludzi nie potrafi na przykład zachować spokoju w stresujących sytuacjach i zwyczajnie wpada w histerię, kiedy to inni będąc na ich miejscu potrafią zapanować nad swoim umysłem i wybrnąć z czegoś, co mogłoby wydawać się niemożliwe. Należy jednak pamiętać, że wyrażanie swoich emocji nie jest pokazaniem słabości. Może to co prawda "odkryć część naszych kart", ale umiejętność panowania nad tym na ile pozwolimy sobie kierować się impulsami emocjonalnymi jest prawdziwym AS’em w rękawie.
Gdy mówi się o emocjach, pierwsze co wpada na myśl, to ich ogromny wpływ na nasze funkcjonowanie. Przykładowo, wzmożona reakcja na stresujące sytuacje może wywoływać u nas tłok myśli, który nasila strach, smutek, czy nawet gniew. Kiedy otrzymamy jakąś niespodziankę, aktywna jest radość i zaskoczenie. Osobiście, moje wyrażanie emocji porównałabym do loterii. Są dni, w których nie byłabym w stanie odczuć kropli szczęścia i zatopiłabym się w morzu smutku, ale los trafić może też w dni, w których radość pozwala mi zdobywać góry.
Według mnie emocje są indywidualną sprawą i to, w jaki sposób i kiedy są wyrażane zależy głównie od naszego usposobienia. Osobicie zazwyczaj otwarcie mówię o tym, co myślę oraz co sprawia mi dyskomfort. Staram się nie pozostawiać otwarych bramek do nikąd i wyjaśniam wszystkie niejasności. Jednak rozmowa o tym, co się czuje nie należy do najłatwiejszych, ponieważ to, co na prawdę myślimy może urazić inne osoby i doprowadzić do konfliktu. Na trud rozmów wpływa brak akceptacji w pewnych sprawach, co odrzuca wielu ludzi od okazywania tego, o czym myślą.
Myślę, że ludzie najczęściej ukrywają przed innymi strach, gniew i smutek, ponieważ są to emocje, które potrafią doprowadzić do takich skrajności, w których nie chcieliby, aby ktoś ich widział. Kiedy tracimy kogoś bliskiego - nasze serce rozpada się na kawałki, a my rozpadamy się razem z nim. Chowamy się w sobie, aby nikt inny nas nie skrzywdził, zatracając się w rozpaczy. Nie chcemy mówić o tym, co nas trapi, bo mówienie o tym boli jeszcze bardziej. Wbrew pozorom, nie jest to najlepsze rozwiązanie i trzeba przepracować nasze emocje z zaufaną osobą, żeby przy kolejnych takich wydarzeniach lepiej poradzić sobie z napływającymi przykrościami i stresem.
Często nasze emocje mają zły wpływ na nas albo na nasze otoczenie, ale są sytuacje, na które w rzeczywistości nie mamy wpływu. Są osoby, które mogą być chore psychicznie, a ich zachowanie bedzie zmieniało się w chwilę. Często zdarza się, że w naszym towarzystwie znajdzie się taka osoba, która nie radzi sobie ze swoimi emocjami mimo, że stara się nad tym pracować. W relacjach międzyludzkich ważna jest akceptacja drugiego człowieka, jego zalet i wad, całokształtu, a nie tylko wybranych cech, które nam się spodobają. Samoakceptacja jest równie ważna, bo jeśli mamy problemy z wyrażaniem emocji i nie potrafimy przedstawić ich innym, to należy zacząć od siebie, gdyż jesteśmy jedyną osobą na tym świecie, która jest w stanie w pełni nas zrozumieć. Nie możemy przecież wymagać od innych, aby przeżywali za nas nasze emocje bądź przepracowywali nasze problemy. Dlatego też nie możemy denerwować się na tych, którzy inaczej reagują na różne doświadczenia - nie ma jednego 'prawidłowego' sposobu na przeżywanie emocji, a akceptacja tego jest podstawą wzajemnego zrozumienia i empatii
